Play my music…

Het is alweer een maand geleden: het weekend van DE terugkeer van Drivin Force. De gierende stress van de vrijdag was achter de rug. Op zaterdag was er een mooi rustmomentje in de vorm van een in memoriam in muziek. Play My Music met 2 uur lang de muziek van onze verloren DJ collega Gertie van ’t Hul.

Een paar weken vooraf kwam Rene met een kort fragment voor de dag. Gertie kondigde een plaat af en de volgende aan terwijl hij afscheid nam. Hoe mooi om daar “zijn” uren mee af te sluiten. We gingen er voor.

Alleen had niemand die afsluiter; Cover My Eyes van Marillion. Geen nood. iTunes heeft dat wel. Kwestie van aanschaffen en op een computer zetten. Maar dat laatste was ik natuurlijk vergeten. Zoveel te doen.

Tijdens de uitzending bouwen we de playlist ad-hoc op. Steeds komt er een plaatje bij iemand op.Oh ja… die ook! Binnen de kortste keren hebben we de 2 uur vol. De computer draait ze naadloos.

Ik zet het fragment van Gertie scherp voor het einde en ineens is daar een CD single van Cover My Eyes.Omdat de overgang met het commentaar van Gertie niet gemonteerd is moet het live. Dat gaat, enigsinds rommelig, maar het gaat.

Na die 2 uren neemt Robbert het over en ruim ik op. Ik pak de CD single van Marillion en geef hem aan Rene.

Rene: “Nee, die is van Gert.”
Ik: “Witteveen?”
Rene: “Nee… Van ’t Hul…”
Ik: “He???”
Rene: “De originele CD single van Gertie. Bruin stickertje, he.
Zat in de CD koffer van Gose die zeker 15 jaar op zolder heeft gestaan… … …”

Het gevoel was terug, maar Gertie helemaal.

Shaloom, Safari-boy!